Οι τύψεις της μαμάς: πώς να τις εξαλείψεις μια για πάντα

Δευτέρα, 24 Νοέμβριος, 2014

«Μήπως δεν το θήλασα αρκετά;»

 «Μήπως με χρειάζεται περισσότερο χρόνο κοντά του;»

«Μήπως να δούλευα λιγότερο;»

Λίγο-πολύ όλες οι μαμάδες έχουμε κάνει τέτοιες σκέψεις από τη στιγμή που έρχονται στον κόσμο τα παιδιά μας. Τέτοιες σκέψεις συχνά μετατρέπονται σε τύψεις, που μας κυνηγούν μέχρι, στην καλύτερη περίπτωση, τα παιδιά να ενηλικιωθούν.

Από πού πηγάζουν όμως αυτές οι τύψεις; Πρόκειται για κάποιο αίσθημα ανεπάρκειας, για μια ανασφάλεια που έχει φωλιάσει μέσα μας και δεν μας αφήνει να νιώσουμε σιγουριά για τις πράξεις μας. Είναι ένα αίσθημα που δεν μας κάνει καλό, γιατί μας δημιουργεί άγχος, και δεν μας αφήνει να νιώσουμε ελεύθερες και σίγουρες για τον εαυτό μας, άρα και ευτυχισμένες.

Οι τύψεις κυρίως προκύπτουν από τα δεδομένα που έχουμε για το πώς πρέπει να είναι μια καλή μαμά, καθώς και από αυτά που βλέπουμε γύρω μας. Αν έχουμε στο μυαλό μας μια συγκεκριμένη εικόνα για το πώς πρέπει να είναι μια καλή μαμά και η συμπεριφορά μας σε κάποια σημεία παρεκκλίνει από αυτή την εικόνα, εκεί ξεκινάνε οι τύψεις. Επίσης αν βλέποντας συμπεριφορές άλλων μαμάδων μπαίνουμε σε μια διαδικασία σύγκρισης  απ’ την οποία βγαίνουμε «χαμένες», οι τύψεις γίνονται για άλλη μια φορά φίλες μας κολλητές.

Υπάρχει λύση; Πως μπορούμε να αποφύγουμε τις τύψεις, να τις εξαλείψουμε από τη σκέψη και τη ζωή μας;

Και βέβαια υπάρχει λύση, στην οποία θα μας οδηγήσουν οι λέξεις ρεαλισμός και προτεραιότητες. Ο ρεαλισμός μας βοηθά στο να βάλουμε ένα-ένα κάτω τα δεδομένα που έχουμε, ποια μπορούν να αλλάξουν και ποια όχι, και με βάση αυτά να δομήσουμε τις προτεραιότητες μας. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Αν μια μητέρα δουλεύει πολλές ώρες  και θέλει να περνά περισσότερο χρόνο με το μωρό της, θα δει αν υπάρχει δυνατότητα να μειώσει το ωράριο εργασίας της, κι αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε με τις ώρες που της απομένουν εκτός εργασίας θα ιεραρχήσει τις προτεραιότητές της. Αν νιώθει ότι πρέπει να περνά περισσότερο χρόνο με το μωρό της, τότε τις εργασίες του σπιτιού θα τις αραιώσει σε συχνότητα π.χ. δεν χρειάζεται το σπίτι μας να είναι πεντακάθαρο και τακτοποιημένο κάθε ώρα και στιγμή!

 Για να κερδίσουμε κάτι, πρέπει να χάσουμε κάτι άλλο, αφού η μέρα έχει μόνο 24 ώρες. Αν ιεραρχήσουμε όμως τις προτεραιότητές μας, αλλά πάνω απ’ όλα αποδεχτούμε ότι είμαστε άνθρωποι με πεπερασμένες δυνατότητες και όρια, κάνοντας το καλύτερο που μπορούμε με ψυχραιμία και θετική διάθεση, αυτό σίγουρα το παιδί, όσο μικρό κι αν είναι, το αντιλαμβάνεται και μας το ανταποδίδει με την αγάπη του και με την υπέροχη προσωπικότητα που θα αναπτύξει σιγά-σιγά μέσα στο χρόνο.